Ik wilde de weinige herinneringen aan mijn opa bewaren
Ik kan helaas niet al te veel vertellen. Mijn opa hoorde bij een generatie waarin niets werd prijsgegeven. Toen ik ongeveer zeventien jaar oud was, heb ik op school een spreekbeurt over hem gehouden. Bij het onderzoek kwam ik erachter dat hij in de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk in een vliegersquadron zat. Hij was een overtuigd pacifist en wilde alleen maar naar huis. Hij vluchtte en vond onderdak bij een bakker die hem als zijn zoon door liet gaan. Hij kon bij de bakker werken totdat er daadwerkelijk een controle kwam. Omdat mijn opa zo nerveus was, haalde hij naast de identiteitskaart van de zoon van de bakker helaas ook zijn eigen identiteitskaart tevoorschijn. Zo werd hij betrapt en kwam hij in de gevangenis. Ik kan me niet meer herinneren hoe hij daar is ontsnapt. Bij de grens met Duitsland moest hij de soldaten echter omkopen. Het enige wat hij nog had, was het horloge van zijn vader. Ze lieten hem door en de oorlog liep ten einde.
Na de oorlog werkte hij bij de gemeente Wedding als voogd, onder andere als voogd van mijn toen nog minderjarige vader, lang voordat hij mijn oma leerde kennen. Hij heeft zich enorm ingezet voor zijn pupillen en was altijd begaan met hun welzijn. Hij is zijn hele leven lid geweest van de SPD en was daar een gewaardeerd lid.
Hij zat ook bij een schietvereniging en is meerdere keren schutterskoning geweest. Om zijn sport te kunnen blijven uitoefenen, liet hij zelfs op 85-jarige leeftijd nog zijn ogen laseren.
Eindelijk heb ik een manier gevonden om mijn herinnering weer tastbaar te maken
De trooststeen ziet er prachtig uit. Het kruis heeft sinds de dood van mijn oma twee jaar geleden op de kast gestaan. Het lag te verstoffen in het doosje en ik had er geen enkele verbinding meer mee. Nu het in de trooststeen is verwerkt, heeft het een compleet nieuwe uitstraling. Het valt op en ik hoef nooit bang te zijn dat het lint verder rafelt of dat het beschadigt als het een keer valt. Het kruis heeft nu een hele nieuwe betekenis voor mij gekregen.
Met toestemming van de kleindochter heb ik contact opgenomen met het kabinet van de bondspresident. Ze wist namelijk niet meer waarvoor de onderscheiding precies was toegekend. Het is heel bijzonder om een Bundesverdienstkreuz te krijgen. De Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland, in de volksmond meestal Bundesverdienstkreuz genoemd, is de enige algemene onderscheiding van verdienste van Duitsland. Deze wordt toegekend voor bijzondere prestaties op politiek, economisch, cultureel, geestelijk of vrijwillig gebied. Onze interesse was gewekt, het verwerken van het Bundesverdienstkreuz in een trooststeen was voor ons een grote eer. We vonden het des te leuker om na enige correspondentie de officiële motivering voor de toekenning van de onderscheiding te ontvangen.
Dit bijzondere herinneringsstuk is gerealiseerd in samenwerking met
ESF Bestattungen und Trauerhilfe GmbH
Marzahner Promenade 43
12679 Berlijn
Bedankt voor het vertrouwen en voor dit bijzondere idee. Het was ons een eer!